«Անանիա Շիրակացու» ճեմարանը Երևանի հայտնի մասնավոր դպրոցներից է։ Աշխատում է Միջազգային բակալավրիատի (IB) ծրագրով՝ բոլոր աստիճաններում։ Այս էջում հավաքել ենք և՛ պաշտոնական տվյալները, և՛ այն, ինչի մասին ծնողներն իրար հետ խոսում են։
«Լավ» և «վատ» դպրոց չկա։ Այն, ինչ մի ընտանիքի համար թերություն է, մյուսի համար հենց այն է, ինչ պետք է։ Հարցն այն չէ՝ լավն է դպրոցը թե վատը, այլ՝ ձե՞րն է, թե՞ ոչ։ Ինչպես ենք կազմում այս էջերը →
| Վարչական շրջան | Արաբկիր |
| Հասցե | Արտեմ Միկոյան 35, Երևան 0079 |
| Ուսման վարձ | 2 000 000 ֏ տարեկան |
| Ինդեքսավորում | վարձն ամեն տարի վերանայվում է |
| Տրանսպորտ | կա, մտնում է վարձի մեջ |
| Դասապատրաստում դպրոցում | այո |
| Դասերն ավարտվում են | 16:00-16:30 |
| Մեթոդիկա | IB և պետական չափորոշիչ |
| Կայք | shirakatsy.am |
| Հեռախոս | +374 44 64 01 00 · +374 44 64 01 26 (ընդունող հանձնաժողով) · +374 93 929201 (մանկապարտեզ) |
Առաջին երեքը հատկություններ են, ոչ թե գնահատականներ. և՛ ձախ, և՛ աջ եզրը ինչ-որ մեկին հարմար են։ Ներքևի չորսը մակարդակ են՝ որքան շատ, այնքան շատ։
Կարծիքների մասին։ Ստորև այն է, ինչ ծնողները գրում են բաց քննարկումներում։ Կարդացեք երեք վերապահումով։
Կարծիքը միշտ մեկ դեպք է՝ մեկ դասարան, մեկ ուսուցիչ, մեկ տարի։ Կտրուկ քննադատությունն ավելի հաճախ նկարագրում է առանձին դրվագ, ոչ թե դպրոցի կարգը։
Կարծիքը պարտավոր չէ ազնիվ լինել։ Լինում են վիրավորվածներ, լինում են դժգոհ նրանից, որ երեխային չեն ընդունել։ Մենք զտում ենք, ինչքան կարողանում ենք, բայց ամբողջությամբ զտել հնարավոր չէ։
Եթե դպրոցի մասին վատ կարծիքներ չկան, դա չի նշանակում, որ այնտեղ ամեն ինչ իդեալական է։ Դա նշանակում է միայն, որ մենք դրանք չենք գտել։
Սա ամենից շատ աչքի է ընկնում։ Մի քանի տարի առաջ հնչում էր «ժամանակին անվիճելի լավագույնն էր», իսկ վերջին տարիներին հայտնվել է ծավալուն քննադատություն՝ այդ թվում այն մոր կողմից, ով ինքը ավարտել է «Շիրակացին» մեդալով։ Ընդ որում թարմ դրական կարծիքները հիմնականում վերաբերում են միջին և ավագ դպրոցին, ոչ թե տարրականին։
Թեման քննարկում են պատրաստակամորեն. միջին դպրոցից գործում է համաֆինանսավորման և անվճար տեղերի համակարգ՝ ըստ առաջադիմության։ Հանդիպում են պատմություններ երեխաների մասին, ովքեր սովորում են անվճար։ Տարրական դպրոցում դա չկա։
Հնչում է պարբերաբար. «Շիրակացու» աշակերտները շատ են լրացուցիչ պարապում։ Ոմանք դա բացատրում են բարձր նշաձողով, մյուսներն այն կապում են անվճար տեղի համար պայքարի հետ։
Հարցազրույց հոգեբանի հետ՝ առանց ծնողի, մոտ մեկ ժամ։ Ծնողները հաճախ գրում են, որ չգիտեն, թե կոնկրետ ինչ է այնտեղ կատարվում — երեխաները չեն պատմում։ Պատասխանը գալիս է ոչ անմիջապես, երբեմն մեկուկես ամիս անց, երբ մյուս դպրոցներում ընդունելությունն արդեն փակ է։
Մանրամասն, որի մասին հիշատակում են տարբեր տարիների. ազատ տեղերը սկզբում զբաղեցնում են ճեմարանի սաների քույրերն ու եղբայրները, և միայն մնացորդն է խաղարկվում մյուսների միջև։
Այն, ինչի համար դպրոցը գովում են, սովորաբար համընկնում է՝ հայրենասիրություն, ազգային մշակույթ, կամավորություն և համայնքային նախագծեր, վերլուծական մտածողություն, ճշտապահություն։ Ծնողներից մեկի ձևակերպումը՝ «այստեղ կա ուսման մշակույթ»։
Սրանք թերություններ չեն։ Սրանք այն են, ինչի մասին ավելի լավ է իմանալ նախապես, ոչ թե կես տարի անց։
Նույն շրջանում մոտակայքում՝ Eureka international polylingual school
